woensdag 14 februari 2018

Ulrike Meinhof: Dresden


Twintig jaar geleden vond op 13 en 14 februari 1945, de nacht tussen fastnachtsdienstag en aschermittwoch, de grootste luchtaanval door geallieerde bommenwerpers op een Duitse stad plaats: de aanval op Dresden.De stad werd in 14 uur, drie keer gebombardeerd. De eerste aanval duurde van 22:13 tot 22:21 uur.

Toen de Britse bommenwerpers weg vlogen lieten ze een inferno van vuur achter die de lucht deed oplichten, dit was tot 80 km afstand zichtbaar. De tweede aanval vond plaats tussen 1:30 tot 1:50 uur. Vanuit de bommenwerpers waren de branden in Dresden al op 300 km afstand te zien. De volgende morgen viel een Amerikaans eskader bommenwerpers de stad aan tussen 12:12 en 12:23 uur.

Meer dan 200.000 mensen vonden de dood in het inferno van Dresden. De Engelsman David Irving schrijft in zijn boek "The Destruction of Dresden": "Voor de eerste keer in de geschiedenis van de oorlog had een luchtaanval een doel dusdanig vernietigd dat er niet genoeg overlevenden waren om de doden te begraven."

Dresden had 630.000 permanente inwoners. Maar toen de stad werd vernietigd bevonden zich meer dan een miljoen mensen in de stad. Men schat dat er tussen de 1,2 en 1,4 miljoen mensen aanwezig waren: vluchtelingen uit Silezië, Pommeren en Oost-Pruisen, geëvacueerden uit Berlijn en het Rijnland, kindertransporten, POW's en buitenlandse arbeidskrachten. Dresden was ook een verzamelpunt voor herstellende en gewonde soldaten. Dresden kende geen wapenindustrie, het was een onverdedigde stad zonder luchtafweer.Door heel Duitsland werd aangenomen dat Dresden een stad was die niet gebombardeerd zou worden.

Er waren geruchten dat de Engelsen Dresden zouden sparen als Oxford niet aangevallen werd. Of dat de geallieerden voor ogen hadden om na de oorlog van Dresden de nieuwe hoofdstad van Duitsland te maken en het daarom niet zouden vernietigen. Er waren meerdere geruchten, maar niemand kon zich voorstellen dat een stad die dagelijks nieuwe ziekenhuizen bouwde, waar dagelijks vluchtelingen - veelal vrouwen en kinderen - naartoe vertrokken, gebombardeerd zou worden.

Het enige militaire belang in Dresden, als er al een was, waren grote goederen en een station voor het transport van militaire troepen. Maar na drie aanvallen waarbij ramen barsten en daken instortten, waarbij appartementen en woningen door brandbommen weg gevaagd werden en vooral de weerlozen de dood vonden, werd dit station amper geraakt. Toen dagen later de bergen doden opgestapeld lagen, was het spoor alweer gerepareerd. Dresden brandde voor zeven dagen en acht nachten.

De Engelse piloten die de aanvallen uitvoerden werden voorgelogen. Hen werd gezegd dat hun vloot het militaire commando in Dresden aanviel. Er werd beweerd dat Dresden een belangrijk bevoorradingsstation voor het Oostfront was. Het doel zou een Gestapo hoofdkwartier in het centrum, een belangrijke munitiefabriek en een gifgasfabriek zijn.

Al sinds 1943 waren er protesten door het Britse publiek tegen het bombarderen van Duitse burgerdoelen. De Bisschop van Chichester, de Aartsbisschop van Canterbury en de president van de Kerk Van Schotland lieten hun stem daarbij horen. Maar net als de MP van Labour in het Engelse Lagerhuis, kregen ook zij te horen dat het niet waar was dat er een order uitgevaardigd was om woongebieden in plaats van munitiefabrieken te vernietigen. Tot aan het einde van de oorlog, maart 1945, kreeg Premier Sir Winston Churchill het voor elkaar om de echte, voorgenomen en geplande natuur van het bombarderen van Duitse steden geheim te houden. Dresden was de uitkomst van dit beleid.

Dresden werd tot as gereduceerd, twee jaar nadat de uitkomst van de oorlog al in Stalingrad was bepaald. Toen Dresden werd gebombardeerd stonden de Sovjet troepen al aan de Oder en de Neisse, het Westfront aan de Rijn. De gezaghebbende commandant van de Royal Air Force die de aanval op Dresden leidde, Sir Arthur Harris, ging op 13 februari 1946, een jaar later, aan boord in Southampton om het land te verlaten dat niet langer bereid was zijn verdienten te eren. Toen het Duitse volk de waarheid over Auschwitz leerde, leerde het Engelse volk de waarheid over Dresden. Hier zowel als daar. De daders werd hun glorie ontnomen die hen door hun regering beloofd was.

In Dresden degenereerde de oorlog tegen Hitler tot het kwaad wat men zei te bevechten: een barbarisme en onmenselijkheid waar geen rechtvaardiging voor bestaat.

Als er bewijs nodig is dat een rechtvaardige oorlog niet bestaat, dan zou Dresden het bewijs daarvoor zijn. Als er bewijs nodig is dat verdediging automatisch degenereert naar agressie, dan is Dresden het bewijs daarvoor. Als er bewijs nodig is dat de volkeren misbruikt worden door oorlogvoerende regeringen, dan is Dresden het bewijs daarvoor.

Het feit dat het stigma Dresden niet op de begravenis van Sir Winston Churchill werd genoemd, doet vermoeden dat Dresden nog steeds op het verraden volk zelf ter rekening wordt gebracht. Het is dezelfde tactiek die de BRD regering hanteert wanneer deze de verjaringstermijn voor moord tijdens de nazi-periode niet opheft. Wie zijn daders niet veroordeeld, veroordeeld het volk.




Verschenen in „Konkret“, Nr. 3, 1965

dinsdag 2 januari 2018

Berlijn staat onverbrekelijk aan de kant van Palestina!


Afgelopen 8 tot en met 10 december verklaarden vele duizenden jongeren, arbeiders en migrantenjeugd zichzelf d.m.v. verschillende acties en protestbijeenkomsten solidair met de nationale bevrijdingsstrijd van de Arabische bevolking van Palestina. De directe aanleiding daarvoor was de verklaring van de huidige opperbevelhebber van het Amerikaanse imperialisme – Donald Trump – om Al Quds (Jeruzalem) voortaan ook officieel als de hoofdstad van de ‘Israëlische' zionistenstaat te beschouwen.

Op vrijdagavond (8 dec. jl.) was er reeds een krachtig protest tegenover de Amerikaanse ambassade aan de Branderburger Tor. Meer dan duizend deelnemers afkomstig uit nagenoeg alle politieke geledingen van de Palestijnse gemeenschap en tal van andere Arabische en islamitische landen waren hierbij aanwezig. Daarbinnen was een sterk anti-imperialistisch blok aanwezig van Jugendwiderstand. Vanwege de aanwezigheid van deze strijdbare jeugd sloot de systeempolitie het ambassadegebouw in de wijde omtrek af met behulp van ca. 450 agenten, versterkt met waterkanonnen en de hondenbrigade. Verschillende activisten werden opgepakt. Diezelfde avond vond er nog een spontane betoging plaats op de Sonnenallee in Neuköln, waar enkele honderden deelnemers bij aanwezig waren.

De zondag erop toonde Neuköln – met slechts twee dagen tijd om te mobiliseren – tot waartoe het in staat was: Daartoe opgeroepen door linkse en Palestijnse organisaties trokken meer dan 3000 betogers vanaf het stadhuis dwars door Neuköln noordwaarts. De betoging die een krachtig en dynamisch karakter had, kreeg onderweg massaal bijval van de kant van wijkbewoners en voorbijgangers. Er werden tal van revolutionaire leuzen gescandeerd en enkele strijdbare accenten gezet. Aangezien er met een collectief verzet van de strijdbare massa’s rekening gehouden kon worden, durfde de Berlijnse smeris het niet aan om tijdens de betoging tot arrestaties over te gaan. Pas nadat de demo officieel was beëindigd, begonnen de gebruikelijke pesterijen wegens kleinigheden, werden antizionistische leuzen gecriminaliseerd en enkele jongeren in hechtenis gekomen.

Jugendwiderstand nam deel aan deze acties. Als proletarische internationalisten staan wij onverbrekelijk aan de zijde van het Arabische volk van Palestina en haar gerechtvaardigde strijd tegen het imperialisme en het zionisme. Tevens staan wij onlosmakelijk aan de zijde van de Palestijnse organisaties en Arabische broeders en zusters in de wijk, in de stad (Berlijn) en in geheel Duitsland. Hun strijd is onze strijd – ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en als we ons niet laten verdelen, maar gezamenlijk blijven strijden, zijn we in staat om belangrijke stappen voorwaarts te zetten in het verzet op alle terreinen.

Zionisten van alle schakeringen (CDU, SPD, Grüne, liberale en anti-Duitse Antifa) gebruiken de lokale en internationale gelijkgezinde pers om de protesten te criminaliseren vanwege enkele brandende zionistenvlaggen. Dit terwijl geen van deze huichelachtige creaturen zich druk maakt om de betogers die de afgelopen dagen vermoord zijn door de "Defence Forces" van de ‘Israëlische' zionistenstaat. Brandende lappen stof of mensenlevens - de prioriteiten van de zionisten zijn weer duidelijk! In feite is het de cynische, imperialistische-chauvinistische toespitsing van het "stenen vliegen door de lucht en jullie schreeuwen, mensen sterven en jullie zwijgen" adagium van de autonomen. Meer valt er hier niet over te zeggen. De zionisten zetten op de vlag van hun op oorlog, etnische zuivering en onderdrukking gebaseerde kolonistenstaat een Joods symbool en verbazen zich er vervolgens schijnheilig over dat het brandt. In de toekomst zal er nog meer branden!

Revolutionairen moeten niet bang zijn om vuile handen te maken. Wij moeten dáár zijn, wáár de massa’s de daadwerkelijke strijd voeren, óók als het er hierbij heftig aan toe gaat en er vanzelfsprekend talloze (interne) tegenstellingen (binnen het volk) zijn. Het afwachten, zwijgend de andere kant op kijken, het distantiëren, het te veel benadrukken van neventegenstellingen en de onduidelijke houding van grote delen van links m.b.t. deze kwestie zijn allen slechts uitingsvormen van een lafhartig opportunisme en van verraad aan het proletarische internationalisme.



LEVE HET ANTIZIONISTISCHE EN ANTI-IMPERIALISTISCHE VERZET!

LEVE DE NATIONALE BEVRIJDINGSSTRIJD VAN HET PALESTIJNSE VOLK!


Oorspronkelijk verslag van Jugendwiderstand.

De redactie voegt hieraan toe:

BEVRIJD PALESTINA! BEVRIJD AL QUDS!

maandag 1 januari 2018

Twijfelachtige 'argumenten' van tegenstanders van de Catalaanse Natie


De tegenstanders van een Catalaanse natie konden tevreden zijn. De Catalaanse regering werd door Madrid afgezet en de gedeeltelijke autonomie van Catalonië afgeschaft. Veel Catalaanse politici moeten voor het Spaanse gerecht verschijnen. Dit zal alleen maar een pyrrusoverwinning blijken. Zeker nu de recente verkiezingen die Rajoy in Catalonië uitgeroepen had, uitmondde in een overwinning voor het kamp van de separatisten. Het blijft voor nu nog onduidelijk of er op langere termijn wederom een guerrillastrijd zal vormen, zoals dat in het verleden ook al in Baskenland gebeurde met de ETA. Ook Catalonië zelf kende een links-nationalistische guerrillagroep, deze gaf echter in 1991 de strijd op en werd ontbonden. Nu de provocaties echter alsmaar verder gaan en er meer ellende of wellicht zelfs een bloedbad onder de voorstanders van onafhankelijkheid wordt aangericht, zal deze optie ongetwijfeld weer op tafel komen te liggen. De geweldsorgie tijdens het referendum, waarbij meer dan 800 burgers gewond raakten, voorspelt in ieder geval niet veel goeds. De rechts-liberale centrumpartij van de Catalaanse premier Carles Puigdemont heeft zich lang terughoudend opgesteld mbt de onafhankelijkheid. De gebeurtenissen rond het referendum hebben dus zelfs onder de meest gematigde voorstanders van de Catalaanse onafhankelijkheid veel woede opgeroepen.



In Baskenland nam de strijd voor onafhankelijkheid vanaf 1959 to de ontwapening van 2011 gewelddadige vormen aan

Gedurende lange tijd, koesterden de Catalanen de illusie dat de Europese Unie de Catalaanse onafhankelijkheid zou accepteren en ondersteunen. Echter, met het referendum schaarde de Europese Unie (EU) zich steevast achter Madrid en deed geen enkele poging om het geweld tegen de Catalaanse bevolking te veroordelen. Binnen het EU-establishment was er de angst dat een Catalaanse onafhankelijkheid de Unie verder zou fragmenteren, omdat dit een voorbeeld zou vormen voor bijvoorbeeld Schotland, Noord-Ierland, Corsica of zelfs Zuid-Tirol. Ook was er de vrees dat dit olie op het vuur van de financiële crisis en de Euro crisis zou gooien. Daarnaast maakte de drijvende kracht achter de EU, namelijk de BRD-regering, zich zorgen dat haar economische belangen geschaad zouden worden. De BRD heeft de afgelopen jaren immers veel kapitaal in Catalonië geïnvesteerd. Spanje zelf ligt ook in een wurggreep van bezuinigingen. Bondskanselier Angela Merkel laat Spanje maar weinig ruimte om te kunnen ademen. Madrid staat sterk onder druk door de economische crisis en de opgelegde interventies vanuit Berlijn. De jeugdwerkloosheid in Spanje bedraagt inmiddels al meer dan 40%. Na Griekenland is Spanje waarschijnlijk het grootste crisisland binnen de EU, hier kan men het falen van het kapitalisme goed bestuderen. "Dan maar zonder de EU!" is de slogan in de straten van Catalonië. Ze zijn 'geradicaliseerd' in termen van hun EU-kritiek. De voorstanders van de Catalaanse onafhankelijkheid zweren nu massaal de EU-vlag af, waar pro-Spaanse demonstranten nog steeds met EU-vlaggen zwaaien.


EU vlaggen sieren de pro-Spaanse manifestatie van Rajoy in Barcelona 

Toch kunnen de Catalanen niet op de onvoorwaardelijke steun rekenen van nationalisten in de rest van Europa. Hiervoor worden vaak twijfelachtige argumenten aangevoerd. Voor sommigen gaat het allemaal om "Franco" en de "Spaanse burgeroorlog" uit het verleden (fascisme versus communisme) dat rechtstreeks op Catalonië anno 2017 geprojecteerd wordt. Dat is een absurde en bovendien incorrecte aanname. Hun aversie voor Catalaanse onafhankelijkheid komt voort uit een angst voor het socialisme of het linkse antikapitalisme, mocht de Catalaanse onafhankelijkheid daadwerkelijk een feit worden. Dat is natuurlijk erg kort door de bocht. De Spaanse 'socialisten' staan volledig achter Rajoy zijn standpunt. Bovendien heeft de grootste linkse beweging in Spanje, namelijk Podemos, zich ook tegen de Catalaanse onafhankelijkheid uitgesproken. In Catalonië zijn zowel de bourgeoisie, links-nationalisten als rechtse krachten voorstanders van onafhankelijkheid. Een ander deel van de Catalanen is echter tegenstander van de onafhankelijkheid. Van een links front tegen Spanje is dus geen enkele sprake. Deze absurde theorie van anti-communisten zou enkel kloppen als de Spaanse meerderheid "rechts" zou zijn en de Catalaanse meerderheid "links". Daar is echter helemaal geen sprake van. Naast de bourgeoisie kent het Catalaanse nationalisme inderdaad ook een sterke links-nationalistische tendens. Vanzelfsprekend heeft dit historisch gezien een sterke antifascistische vorm aangenomen. Dit antifascisme is echter in tegenstelling tot bijvoorbeeld Nederland of Duitsland niet anti-nationaal, maar juist nationaal! Echter, of links nu wel of niet nationaal is, maakt voor de Franco-nostalgisten uiteraard helemaal niets uit.

Logischerwijs gaan er ook weer de nodige samenzweringstheorieën rond binnen (nationale) kringen. Met een verwijzing naar een bericht in een Catalaanse krant, wordt Soros door sommigen aangewezen als diegene die achter het Catalaanse referendum voor onafhankelijkheid zat. Of dit de waarheid is, wordt echter verder niet onderzocht, want het past nu eenmaal goed binnen het eigen concept. Anderen wijzen dan weer op de Spaanse grondwet om aan te tonen dat een afscheiding door Catalonië illegaal is. Ook al een dergelijk onzin-argument. In het geval van veel moderne staten werd de afscheiding er van niet toegestaan binnen de grondwet. Als we dit argument concreet toepassen, dan zou vandaag de dag de Sovjet Unie nog steeds bestaan binnen de landsgrenzen van 1989; dit omdat alle afscheiding van de Sovjet Unie grondwettelijk verboden was. Kirgizië, Kazachstan en Estland zouden volgens die logica vandaag de dag nog steeds "Russisch" zijn. Zelfs Joegoslavië zou nog moeten bestaan als het aan de grondwet zou liggen. Natuurlijk worden nationale bevrijdingsbewegingen erdoor gekarakteriseerd dat ze de grondwet van de staat die hen onderdrukt juist niet erkennen!

Stadion in Barcelona: Catalonië is géén Spanje!

Anderen stellen dan weer dat er niet zoiets als een Catalaans nationalisme zou bestaan. Het is natuurlijk zo dat de Catalanen de natie anders definiëren dan dat wij dat doen. Dat is nu eenmaal het geval voor de meeste volkeren op aarde. Vanuit ons nationalistisch perspectief is het helemaal niet bedoeld om het mondiaal toe te passen, omdat ons nationalisme specifiek betrekking heeft op de natuur van ons volk. Verschillende naties hebben verschillende standpunten over hoe hun natie er uit moet zien. Ook Zuid-Amerikaans of Hindoe nationalisme heeft amper iets gemeen met Duits nationalisme, daar ligt echter niemand van wakker. Het Catalaanse nationalisme kent een zowel anti-völkische tendens, als een völkische: het is er op gericht alle Catalanen, inclusief die in Frankrijk, binnen een natie te verenigen. Die "Groot-Catalaanse" lijn wordt niet gedeeld dor burgerlijk rechts, maar is een linkse uitwas die men met name terug vind bij de CUP (Candidatura de Unidad Popular). Hun links-nationalisme is niet "autoritair" maar "emancipatoir", het vertoont veel gelijkenissen met het links-nationalisme van Baskenland en Noord-Ierland. Echter, het Catalaanse nationalisme kent ook andere stromingen, zowel klassiek Marxistisch, reformistisch of volksnationalistisch. Zelfs de Groenen pleiten aldaar voor een nationalistisch-linkse stroming, in de traditie van de "Joventut Socialista Unificada, l'Entesa de Joves Nacionalistas d'Esquerra". Een andere mythe is de claim dat Catalonië puur om economische redenen zich wenst af te scheiden. Het Catalaanse BNP is echter maar net iets boven dat van de rest van de Spaanse regio's. Een gemiddelde Catalaan verdient op jaarbasis 26.000 euro, een Spanjaard 24.000 euro, in Madrid is dit zelfs meer: 33.000 euro. Daarom kunnen economische motieven nauwelijks een rol gespeeld hebben. Men mag aannemen dat het hier gaat om een oprecht streven van de Catalanen naar een onafhankelijke natie en de wil om de eigen nationale en culturele identiteit te behouden. Ofwel het recht op nationale zelfbeschikking als volk.

Dan zijn er nog die zichzelf beklagen over de discriminatie van de Spanjaarden in Barcelona. Maar, was het niet deze oneerlijke behandeling ten opzichte van de Catalanen die aan de grondslag van deze zaak lag? De Catalanen willen juist onafhankelijkheid omdat zij systematisch gediscrimineerd worden door Madrid. De anti-Spaanse wrok is niet zo onlogisch als je een Catalaan bent. Dit is net zo logisch als een anti-Turkse wrok van Koerden of een anti-Italiaanse wrok door Zuid-Tiroler patriotten. Natuurlijk wordt hier vaak mee bedoeld dat de Catalanen meer solidair zijn met een Arabische vluchteling dan met een Spaanse immigrant. Men moet echter daarbij in het achterhoofd houden dat de Catalanen niet door Riyad of Bagdad bezet worden, maar door Madrid. Dus de aanname dat Catalaanse nationalisten om de een of andere reden solidair zouden moeten zijn met de rest van Spanje is absurd. Het zou net zoiets zijn om het Noord-Ierse Sinn Féin te vragen solidair te zijn met haar Londense onderdrukkers. Nationale solidariteit kan enkel bestaan onder de leden van één natie, niet onder tegengestelde nationalismes. Een Catalaanse nationalist heeft geen belang bij solidariteit met Madrid, dan zou deze eerst moeten geloven dat hij hier niet (langer) door onderdrukt wordt.

Ten slotte is er het 'argument' dat de Catalanen islamisering steunen en "Refugees Welcome"-idioten zijn. Er wonen in de meeste Spaanse regio's niet minder moslims of vluchtelingen dan in Catalonië. De Catalaanse regionale regering heeft een contingent van 5000 vluchtelingen, wat omgerekend naar het Duitsland van Merkel in zijn geheel om ongeveer 60.000 vluchtelingen zou gaan. Ongeveer 1/3 van de "bovengrens" zoals deze gesteld werd door CSU-leider Seehofer als voorwaarde voor een coalitie met de CDU. Vanzelfsprekend is de "Refugees Welcome"- idioot, de burgemeester van Barcelona. Het zal echter erg lastig zijn om dit aan de strijd voor onafhankelijkheid te koppelen, aangezien zij juist een tegenstander is van de Catalaanse onafhankelijkheid.


Burgermeester van Barcelona, Ada Colau, spreekt zich officieel uit tegen de onafhankelijkheidsverklaring van de Catalaanse regering


Met dank aan SdV

donderdag 14 december 2017

Hands off Palestine! Antizionistisch Verzet laait op!


In een reactie op de omstreden beslissing van President Trump om Jeruzalem als hoofdstad van de zionistische entiteit te erkennen, werden hiertegen wereldwijd talloze protesten georganiseerd. De Palestijnse gemeenschap in Nederland organiseerde protesten bij de Amerikaanse ambassade, bij het Vredespaleis in Den Haag en op het Leidseplein in Amsterdam. Ondanks het slechte weer kwamen daar tientallen mensen bijeen om een signaal af te geven tegen Trump en de zionistische bezettingsmacht.

Ondertussen verzamelden honderden demonstranten zich in de Europese hoofdstad Brussel, om te protesteren tegen het bezoek van de terrorist en massamoordenaar Benjamin Netanyahu aan de Europese Unie. De Israëlische president werd daar uitgenodigd door Federica Mogherini, vertegenwoordiger van het buitenlandse beleid van de EU.

Onze onvoorwaardelijke solidariteit gaat uit naar het heldhaftige Palestijnse volk!

INTIFADA! NU!
VRIJHEID VOOR PALESTINA!






VERKLARING VAN DE PGNL

Op 2 november 1917 gaf Engeland en de familie Rothchild groen licht om Palestina te bezetten. Zij begrepen dat het bezit van olie nodig was om (westerse) oorlogen te winnen. Ondanks alle oproepen aan zionisten en joodse financiers om Palestijns land op te kopen, was in 1947 slechts 7% in handen van het Joods Nationaal Fonds. De financiers en het westen begrepen dat zij hun doel: een militaire voorpost om de olie van het Midden-Oosten binnen te halen, op deze wijze niet konden bereiken. Zij probeerden het daarom in 1947 via de VN en toen dit ook niet lukte, gingen de zionisten en hun handlangers in 1948 over tot openlijk geweld tegen de Palestijnse bevolking.

Het is nodig om te begrijpen dat Israël, gesteund door alle Westerse landen, de greep op de olie moet houden om Westerse landen in staat te stellen hun geweld tegen de rest van de wereld te kunnen laten uitvoeren.

Het Westen geeft Israël geld om Israëli's in rijkdom te laten leven en steeds meer land en huizen van de Palestijnen te stelen. In 1967 gaat Israël ertoe over om de overige delen van Palestina te bezetten en tegen het internationale recht in, het bezette gebied bij Israël in te lijven. Ook hier is duidelijk dat Israël steeds met geweld land van Palestijnen en andere Arabische landen in bezit neemt.

In 1980 verklaarde Israël Jeruzalem tot ondeelbare hoofdstad van het land. Dat ze dit niet tot uiting hebben kunnen brengen, komt door het verzet van de Palestijnse bevolking en hun sympathisanten. Sinds 1973 kan Israël niet meer in zijn eentje Arabische landen in het Midden-Oosten tot orde roepen.

Vanaf de jaren '80 doen alle westerse landen met Israël mee om de olie veilig te stellen. Dat lukte in het begin nog wel maar de laatste decennia krijgen ook Westerse landen het Midden-Oosten niet meer op de knieën.

Israël kan Jeruzalem zelf niet tot hoofdstad maken en nu doen de Verenigde Staten dat. Trump probeert met geld en geweld het verzet tegen te gaan. Mahmoed Abbas krijgt elk jaar 300 miljoen dollar om zijn mond te houden. Hetzelfde geldt voor een aantal andere landen in het Midden-Oosten. Het belangrijkste land dat niet toegeeft is Iran. Dit land is daarmee een voorbeeld voor Shiieten en Soennieten in het Midden-Oosten.

Wanneer we protesteren tegen het besluit van Trump, protesteren we ook tegen al het geweld dat het westen 100 jaar geleden in het Midden-Oosten begonnen is. We roepen Trump op zijn geweld te stoppen. We roepen ook de andere Westerse landen om te gaan onderhandelen in het Midden-Oosten en hun steun aan Israël in te trekken. Ons verzet zorgt ervoor dat het Westen zijn zin niet krijgt en Israël Jeruzalem niet tot hoofdstad kan maken!


Anti-Zionistische Aktie

zaterdag 9 december 2017

Demonstratie in Den Haag: Al-Quds [Jeruzalem] hoofdstad van Palestina!


Vrijdagavond kwamen er ongeveer 60 man samen om te protesteren bij de Amerikaanse ambassade in Den Haag. Het protest werd georganiseerd door de Palestijnse Gemeenschap Nederland. Met leuzen als; Free Palestine!; Israël, Amerika, terrorist!; Netanyahu, terrorist!, lieten de aanwezige demonstranten hun ongenoegen blijken over de Amerikaanse erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël door president Donald Trump.





Deze omstreden beslissing van Trump om Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van Israël maakte een definitief einde aan de zgn. "vredesbesprekingen" die al vele jaren geleden vast gelopen waren. Wat hij in zijn verklaring niet vermeldde, was dat hij hiermee een dekmantel creëerde voor de hervatting van de kolonisering van bezet gebied en de etnische zuiveringen door Israël.

Feitelijk is dit gewoon een voortzetting van het aloude beleid van de Verenigde Staten van Amerika, die al lange tijd als de belangrijkste bondgenoot van de zionistische entiteit gelden. En hoewel het Amerikaanse beleid vanaf het begin duidelijk benadrukte dat de Joodse nederzettingen volgens internationale wetgeving illegaal zijn, hebben alle opeenvolgende Amerikaanse regeringen stelselmatig de bezettingspolitiek gesteund met alsmaar toenemende financiële en militaire hulp aan Israël.

Al in 1995 is er een wet aangenomen door President Bill Clinton, die stelde dat de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem moest verhuizen en dat Amerika daarmee Jeruzalem als hoofdstad van Israël zou erkennen. Echter werd er ook in deze wet opgenomen dat omwille van de binnenlandse veiligheid van de VS dit besluit steeds een half jaar uitgesteld kon worden. Afgelopen juni heeft Trump deze beslissing zelf nog een keer uitgesteld. 

De nederlaag van IS, de oorlog in Jemen en de onrust in Saoedi Arabië en Libanon hebben de verhoudingen in het Midden Oosten momenteel dusdanig op scherp gezet en daarmee de positie van Israël, dat deze beslissing nu niet als verrassing komt. 

In aanloop naar de Amerikaanse verkiezingen maakte Trump in zijn toespraak voor de AIPAC geen enkel geheim van zijn loyaliteit aan de zionistische zaak en zijn voornemens voor het Midden-Oosten. Zijn verklaring inzake Jeruzalem is een toneelstuk voor zijn eigen achterban, die voor een groot deel uit rechtse-zionisten en zionistische-christenen bestaat. Het is het resultaat van meer dat 40 jaar zionistische lobby-praktijken in Washington, waarmee elk vredesproces onmogelijk gemaakt is en het slachtoffer (het Palestijnse volk) als dader wordt weg gezet.




Al-Quds eeuwige en ondeelbare hoofdstad van Palestina!

Het conflict tussen de zionisten en het Palestijnse volk, over Jeruzalem kent een lange geschiedenis. Na het uiteen vallen van het Ottomaanse rijk en met de vestiging van het Britse mandaatgebied (dat tot 1948 stand hield), was de heilige stad het toneel van verschillende Westerse imperialistische interventies. Tijdens de Arabisch-Israëlische oorlog van 1948 bezetten de zionisten het westelijke deel van de stad, terwijl Jordanië het oosterse deel in nam (en daarmee dus de oude vestingsstad met verschillende islamitische en christelijke heiligdommen).

In 1967 annexeerde de zionistische bezettingsmacht de gehele stad en riepen deze uit tot de eeuwige, ondeelbare hoofdstad van Israël. De internationale gemeenschap - waaronder ook de VS - beschouwde Oost-Jeruzalem echter nog steeds als bezet gebied. Sinds 2011 nam de zionistische kolonisatie van Oost-Jeruzalem sterk toe; talloze Palestijnse families werden uit hun huizen gedreven en verjaagd door Joodse kolonisten.

De verklaring van Trump op dit moment betekent een keerpunt voor het Palestijns-Israëlisch conflict. Niet Abbas en zijn Palestijnse Autoriteit - pion van Israël -, of enig andere Palestijnse leider, die ooit deelnam aan het 'vredesproces' en een 'twee-staten oplossing' nastreefde, heeft nog enige geloofwaardigheid. De VS en de zionisten wilden nooit vrede: dit zgn. 'vredesproces' was slechts een middel om het Palestijnse verzet te pacificeren. Trump zijn beslissing zal ongetwijfeld een nieuwe impuls betekenen voor het verzet tegen de zionistische onderdrukking! Jeruzalem behoort toe aan het Palestijnse volk! Al-Quds is de eeuwige en ondeelbare hoofdstad van Palestina! De strijd tegen zionistische onderdrukking is rechtvaardig en juist!



A.s. Maandag en Dinsdag zullen er verschillende protesten in de Europese wijk te Brussel (BE) georganiseerd worden, tegen het bezoek van oorlogsmisdadiger en terrorist Netanyahu aan de Europese Unie en tegen de Amerikaanse erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van de zionistische entiteit. Wij roepen iedereen op om hierbij aanwezig te zijn!

Anti-Zionistische Aktie!